هنوز تابستان است همان فصلی که مرا تبدیل به یک آدم رقت انگیز می کند. البته توی فصل های دیگر هم چنگی به دل نمی زنم اما تابستان تبدیلم می کند به یک موجود نباتی. همیشه خواب آلود و خسته… بگذریم. این حرفها چه فایده ای دارد. به قول پیر زن همسایه مان از آن حرف های خسر الدنیا والاخره است ، بی که گره ای را با...

امروز رفتم تو پیوندهای وبلاگ تا هم سری به دوستان بزنم و هم کمی حال و هوا عوض کنم. اما جل الخالق والمخلوق حدود هشتاد درصدشان توی لحظه ای در اسفند یا قبل از آن مانده اند و تکان نخورده اند. این پست های لایتغیر تثبیت شده،  آزار دهنده ترین سرنوشت  خیلی از وبلاگها بوده و گویا کماکان در حال

صبح با تلخ ترین حال ممکن بیدار شدم. البته برای کسانی که مرا از نزدیک می شناسند این چیز عجیب و غریبی نیست اصلن. نود درصد وجود مرا با تلخ ترین ماده ی ممکن سرشته اند و من تمام عمرم تلاش کرده ام تا این تلخی،  دامن کس دیگری جز خودم را نگیرد و با ده درصد باقیمانده -به قول دوستان - خود را به هنر شادی

تازگی ها کمی شدت حواسپرتیم زیاد شده. برای کاری برنامه ریزی می کنم و یادم می رود انجامش بدهم. بعد خیلی شیک فکر می کنم انجامش داده ام و منتظر نتیجه می مانم. شاکی هم می شوم که مثلن چرا فلانی جواب ایمیلم را نداد. یا من که سه روز پیش زنگ زدم  و سفارش فلان چیز را دادم پس چرا نمی رسد. هر روز ایمیلم را

 دیدین این اسمارت فونا یه آیکونی دارن به اسم airplane mode ؟گزینه ی مورد علاقه ی منه تو گوشی که شکل یه هواپیما هم روشه. خلاصه من اکثر اوقات این قسمت گوشیمو فعال می کنم و با خیال راحت از این که دیگه زنگ نمی خوره! از  بقیه ی امکاناتش استفاده می کنم. مثل همین حالا که دارم این  پستو با گوشیم می نویسم:) ...

من هم مثل خیلی از شما که فیلم دیدن را دوست دارید ، فیلم زیاد می بینم. بر عکس محمدرضا تعصبی هم روی خارجی و ایرانی بودنش ندارم. اسم کارگردان و بازیگران جذبم می کنند برای خریدن فیلم. خیلی هم با دقت و حوصله  یا به عبارتی واو به واو فیلم را پیگیری می کنم و خلاصه معتادم .چند سال پیش یک انسان شریف و دانشمن...